'Yazmak' mesleği yazmak olmayan insanlar için öyle pek de kolay olmuyor her zaman .Bazen o içinden gelen paylaşma dürtüsünü yoğun hissederken ,bazen tamamen içe dönüveriyorsun. Bazen günün erken kararması bile sebep olabiliyor yazmamak için,bazen sabahlara kadar yazarken.Pişirmekte aynı şekilde.Çoook severek yaptığın herhangi birşeye bir an geliyor çok uzak olduğunu hissediveriyorsun.1,2,3, derken günler birbirini kovalıyor ve bakıyorsun ki aylar geçmişte tek bir şey pişirmek gelmemiş içinden,tek bir kelime yazamamışsın.Bir tür depresyon hali olsa gerek.Yaşam sevincini başka başka şeylerde bulmak belki.Günlük işlere ,o rutine çok fazla kaptırmak belki.Ne olduğunu bilmiyorum .Bildiğim uzun zamandır çok fazla mutfakta olmak istemediğim.Yaptığım çok az sayıdaki pasta,kurabiyenin de çoğunun tekrar mahiyetinde olduğu.Yeni bir şey deneyemediğim.Ve deneme arzusunu da duymadığım .
Her neyse 2009 'a gönülden hoşgeldin demek istiyorum.Umarım pişirme arzumu ve beraberinde yazma isteğini bana geri getirir.
İYİ SENELER....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder